Donderdag 28 januari was zowel in Vlaanderen als Nederland "Gedichtendag". Na een erg geslaagd poëtisch evenement in en om het stadhuis werden ook de laureaten van de jaarlijkse gedichtenwedstrijd bekend gemaakt. Vera De Brauwer schreef met "Druppelsgewijs" het winnende gedicht dat een jaar lang de titel "Stadsgedicht Ronse 2010" mag dragen. In de jeugdcategorieën waren er drie laureaten : Jana Dupont, Wouter Persoons en Lies Cansse.

Geniet hieronder mee van deze stukjes poëzie... Een brochure met deze en andere geselecteerde gedichten kan je trouwens bekomen op de dienst Cultuur (055/232 801).

-------------------- 

Druppelsgewijs

door de tijd beslagen
krijgen herinneringen een waas
zoals het lang ongebruikte glas
dat achter in de kast staat

weet je nog of je zoet of bitter dronk?
of het tikken van twee glazen klonk?
of daarbij ogen straalden, stemmen streelden?

je slaat breekbare gedachten tegeneen
en wat je toen zo zeker wist
tracht je nu opnieuw te weten

elk heden heb je slechts te leen
over de grens van het moment
ligt het druppelsgewijs vergeten

De Brauwer Vera
WINNEND GEDICHT VAN DE STAD RONSE 2010

-------------------

Zomaar een streep

Een streep
Een witte, dikke streep
Daarop wonen wij
En naast ons huisje
Staat een paal
Een paal met een bord aan
En op dat bord staat
"Belgium"

Wij mieren snappen daar niets van
Voor ons betekent die streep
Wat voor de mensen een einde is
Een thuis

Dupont Jana
WINNEND GEDICHT CATEGORIE JEUGD

-------------------

Over de grens

Wegen doorkruisen het landschap
ze gaan door bos en dal
door steden en door vlaktes
voor hen zijn er geen grenzen.
Alleen mensen tekenen lijnen
in het landschap
"hier begint een ander land"
zeggen ze dan.
Maar de wegen, die doorkruisen het landschap.

Persoons Wouter
WINNEND GEDICHT CATEGORIE JEUGD

-------------------

Het is vreselijk
Hij zoekt het in mijn ogen
De kilte diep in hem
Mensen om hem heen
Niemand kijkt
Hij treurt
En ik huil mee
Tranen om het leven
Als een eenzaat tussen zo velen
Zwijgend denkt hij mijn armen
Om hem heen
Drie, vier, vijf minuten lang
Roerloos
Hij kijkt hoe vogels
Hun veren verliezen
Aan de wind
De hoofden de oren
Aan de muziek
En ik vraag hem
Breng me je verhaal
Dan zal ik je troosten
En hij fluistert
Ik voel
Mij als een vogel
Tussen vier glazen muren
Een vogel die schichtig opschrikt
Bij getik op de glazen wand
Telkens ik opvlieg
Bots ik
Tegen mijn grens
Een glazige onzichtbare
Grens
Die mij belet
Nog verder te komen
De wanden wijken niet
Mijn deur is
Dicht gegaan
En als een jong vogeltje
Vlieg ik te pletter
Tegen het raam.

Cansse Lies
WINNEND GEDICHT CATEGORIE JEUGD

Laatste update 05 feb 2010